ROMAN VE İNSAN
İnsan, dünyaya adımını atar atmaz gurbete düşmüş, asıl vatanından kopmuştur. Bu yüzden her bebek ağlayarak doğar.
Gurbet insanının dertleri, sıkıntıları, acıları, hasretleri bitmez. Her şeyden önce asıl vatanımız olan cennete, asıl sevgilimiz olan Allah’a hasretiz.
Hz. Mevlânâ, ölümsüz eseri Mesnevî’nin lik 18 beytinde, kamışlıktan koparılan, içi dağlanan, dertli neyin hikâyesini anlatır. Ney, asıl vatanı olan kamışlıktan ayrılmış, akraba ve dostlarından uzak düşmüş, yüreği dağlanmıştır; bu yüzden hayat boyu ağlayıp inlemekte ve her mecliste derdini anlatmaktadır. Fakat insan, onu anlamaz; neyin kendi dertlerine ağladığını zannederler
Son Yorumlar