HANS’IN İKİ SAATLİK MESAİ AŞKI
|
|
Güzel bir yaz günüydü.
Almanya’da çalışan Hamza Bey’le Beyşehir’de göl kenarında çay içiyorduk.
Sohbetin bir yerinde kara kaşlı, kara gözlü, hafif kıvırcık saçlı Hamza Bey elini çenesine dayadı, göle, uzaklara, Toroslara doğru bakıyordu. Dalıp gitmişti.
-Daldın, dedim.
-Öyle oldu.
Sonra bana döndü ve çalışkanlıkla ilgili bir anekdot anlatmaya başladı.
- Hocam, Almanya’daki meisterleri (ustabaşı) bilirsin. Bir gün bizim meister Hans’la aramızda şöyle bir konuşma geçti. Mesai bitmişti, ben eve gidecektim, acele ediyordum. Hans’ın hiç acelesi yoktu. Ertesi günkü çalışmalar için malzeme hazırlıyordu.
- Bir an önce çıkalım, dedim.
Hans, başını bile çevirmeden, küçümseyen bir sesle:
- Acelen ne?
- Mesai bitti.
- Benim bir süre daha çalışmam gerekiyor.
- Enayilik değil mi? Ücret almıyorsun. Neden çalışıyorsun?
Elindeki deney tüplerini masanın üzerine yerleştirdi. Mavi gözlerini bana dikti. Ellerini beline dayadı. Küçük dağları ben yarattım diyen bir havası vardı. Kalın ses tonuyla ve laboratuarı dolduran bir sesle:
- Devletimin kalkınması için günde iki saat fazla çalışırım arkadaş. Bu benim prensibim. Ayrıca vatandaşlık görevim.
- Bizde böyle enayi bulunmaz. Mesai bitmişse paydos ederiz.
Yüzünde alaycı bir gülümseme dolaştı. Dudak büktü, başını hafif eğerek:
- Onun için Almanyalarda sürtüyorsunuz. Bizim ağız kokumuzu çekiyorsunuz. Alman’ın yapmadığı pis işleri yapıyorsunuz.
Donup kaldım. Çok düşündüm, fakat diyecek bir şey bulamadım.
Hamza Bey tekrar uzaklara daldı. Su üzerindeki kayıkları, göl kenarındaki kamışları, uçuşan kuşları, suyun ötesinde yükselen Toros Dağlarını seyretti. İç çekti ve bakışlarını tekrar bana çevirdi:
- Hocam, siz gazetecisiniz. Ülke fedakâr insanların omuzlarında yükselir. Fedakârlık yoksa başarı da yok, refah da yok, mutluluk da… Sürünme bol… Bunları yazın. Çalışmanın enayilik, kahvede oturmanın efendilik olmadığını bu millet öğrensin.
Netice:
Vatan fedakâr insanların omuzlarında yükselir. Fedakârlığın olmadığı yerde başarı da yoktur. Başarı, mesai saati tanımaz. Mesai saatine göre çalışanlar da hiçbir zaman başarıyla tanışamazlar.


murat demirci on Mart 7th, 2010
GÜZEL BİR ANI, DERS ALINMASI GEREKEN ÇOK ŞEYLER VAR.SELAMLAR HOCAM KIRŞEHİR